
கடந்த ஏப்ரல் மாதம் 20ஆம் தேதி/09 இரு வீட்டார் சம்மதத்துடன் உறவுகளின்,நட்புகளின் வாழ்த்துக்களுடன் என் தேவதையின் கரம் பிடித்தேன் இறைவனுக்கு நன்றிகள் பல. 6வருடங்களாய் காத்திருந்த எங்களின் காதல் வெற்றியாய் திருமணம் நடந்தது.
சின்ன சின்ன மனக்கசப்புகள்,ஆராவாரம்,பயங்கள் இருந்ததால் நீண்ட நாட்களாக எதுவும் செய்ய இயலவில்லை.பிளாக் பக்கமும் வரமுடியவில்லை.காத்திருந்த,எதிர்பார்த்த தோழமைகளுக்கு நன்றிகள் பல.
நன்றியை நேரில் சொன்னால் உறவுகள் உரிமையாய் கோபித்து கொள்வார்கள்.அதற்காகவே இங்கே இந்த பதிவிடுகிறேன். திருமணத்தை நடத்தி வைத்த ,தோள் கொடுத்த வீட்டு உறவுகளுக்கு மனமார்ந்த நன்றிகளையும்,சந்தோச கண்ணீர் துளிகளையும் பாதங்களில் சமர்ப்பிக்கிறோம்.
தலைப்பில்லாத கவிதையாய்
நீயும் நானும் இங்கே
அங்கீகாரம் இல்லாததாலயே
அலைக்கழிப்பாய் நம் காதல்
யார் யாரிடமோ
அங்கீகாரம் கேட்டபடி
திசை தெரியா பறவைகளாய்
காத்து நிற்கும் தருணங்களில்
நம் காதலும்
வெட்கப்பட்டதடி அவமானத்தால்
என்னதான்
எதிர்பார்ப்புகள் இவர்களுக்கு என
கேள்விகள் கேட்பவளே
அது தெரியாமல் தானே
குருட்டு மனிதன்
ஓவியம் வாங்கும் அவலமாய்
உன்னோடு நானும்
சத்தமின்றி
முத்தமிட்டு சென்றவளே
சத்தமாய்
உறவுகளிடம் பேசாததுதான் தவறோ
மழலையாய்
நீ ஸ்பரிஷத்த நிமிடங்கள்
நீண்ட இரவுகளில்
கண்ணீரோடு நனைகிறதடி தலையணையில்
கல்யாண மாலைகளுக்கு
பூத்தொடுக்க மறுப்பவர்கள்
காதலர் கல்லறைகளுக்கு மட்டும்
மலர் வளையங்களுடன் தயாராய்...
இங்கே நம் காதல்
பரமபத விளையாட்டில்
பகடை காய்களாய் உருட்டபடுகிறது
முகம் தெரிந்த உறவுகளும்
முகம் தெரியாத மனிதர்களும்
போகிற போக்கில் தொடர்பின்றி
பகடைகளை உருட்டி கடக்கிறார்கள்
தாயங்கள் விழுந்தால்
பரமபத ஏணியின் தொடக்கம்
தவறிய எண்கள் விழுந்தால்
பரமபத பாம்பின் தொடக்கம்
இவர்களுக்கு நம்காதல் பரமபத விளையாட்டாய்
பகடைகள் உருளும் பொழுதுகளில்
நம் காதலும் கனவுகளும் தானே
கண்ணிரோடு உருளுவது
யாருக்காவது தெரியுமா தோழி
எனக்கான கனவாய்
மஞ்சள் பூசிய தேவதை
வெட்கங்களே அதிகமாய் பூசி
கூரைபுடவைதனில் சிறுமியாய்
மணமேடையில் என்னருகில் நீ
உனக்கான கனவாய்
கருப்பு நிறத்தவன்
ஆண்மையில் வெட்கங்கள் பூசி
பட்டுவேட்டி சிறுவனாய்
தாய்மடி தேடி உன்னருகில் நான்
நெஞ்சோடு முகம் புதைத்து
கண்ணிரால் கேட்டாய் -எப்போதடா
நமக்கும் நிச்சய திருமணம் என
என்ன பொய் சொல்லி
உன்னையும் ஆட்டத்தில் ஏமாற்றுவதடி
பரமபத பாம்பின்
வால் பிடித்த நேரங்களில்
நீயும் கூட பயப்படுகிறாய்
மரணித்துவிடுவோமா என அசடாய்
நாம் தோற்றால்
இங்கே காதல் அல்லவா தோற்கும் ?
பரமபத ஆட்டத்தின் முடிவில்
பகடை காய்கள் கண்டிப்பாய்
பெட்டிக்குள் பத்திரப்பட வேண்டுமடி
அங்கும் அழகாய் காதலிப்போம் தேவதையே ...
ஏதோ ஒரு ஞாபகம்
கடலலையென நெஞ்சில் அடித்து
புன்னகையை நுரை எச்சமாய்
உதட்டோரம் விட்டு சென்றது
அது எதுவென
நினைவு தட்டுகளை கலைத்து
இதுவரை தேடியும் வரவில்லை
ஞாபகக் கூட்டுக்குள்
தனிமையில் பயத்துடனும்
நெஞ்சில் ஏக்கத்துடனும்
வாழ்கை சிதறல்களை ஆராய்ந்தும் தோல்வியே
எங்கெங்கோ தேடித்தேடி
மனம் சோர்ந்ததே மிச்சம்
எது எப்படியோ
நிச்சயமாய் ஞாபகம் மிச்சமுள்ளது
பட்டாம்பூச்சி வண்ணத்தில்
பூவின் மறைவு பிரதேசத்தில்
குழந்தையின் கன்னக்குழி சிரிப்பில்
இயற்கையின் கணக்கற்ற இரகசியத்தில்
தேடித்தேடி உறங்குகையில்
கனவில் விடையாய் வந்தது
குழப்பமான புதிர் வயதில்
உனை பார்த்தபடியே இருக்க
மின்னலென தலைத்தூக்கி
கள்ள சிரிப்பொன்றை
கண்பார்த்து சிரித்து மறைந்ததானடி....
அடிபெண்ணே
நீ முன்பு போல்
முகம் புதைத்தே சென்றிருக்கலாம்
நீ முகம் தூக்கி
விழியிரண்டை பார்த்தது முதல்
ஆரம்பமானது எனது இராகுகாலம்
நீ மட்டுமே முக்கியமாய்
முக்கியமானதாய் நீ மட்டுமே
செலவிட்ட செல்லா காசையும்
கணக்கிட்டாடல் செல்லாதவனாய் நானடி
நீ தென்றலென
கனவுகளில் எனை தொலைத்தேன்
புயலாய் வாழ்க்கையை பறித்தது புரியாமல்
சிறு பிள்ளைகள்களாய்
அர்த்தங்கள் ஏதுமின்றி மறைவாய்
கதைகள் பலபேசி சிரித்தோம்
இங்கு யாரை யார் முட்டாளாக்கியது?
நம்மிடையில் குறுக்கிட்ட சிறுவனையும்
வில்லனாய் பார்த்தோம்,எதிர்த்தோம்
நாம் மட்டுமே உறவென திரிந்தோம்
லட்சியங்களை எல்லாம்
பசியின்றி தின்று செரித்து
மயக்கமாய் கண்மூடாமல் உறங்கினோம்
காதல் அலுத்த பின்பு
நீயொரு காரணம் சொன்னாய்
நானொரு காரணம் சொன்னேன்
பின் பிரிந்தோம் -இடையில்
வாழ்க்கை,தூக்கத்தை
பறித்து சென்றதை தவிர
பொய்க்காதல் வேறென்றும் செய்யவில்லையடி...
உன்னுடனான நினைவுகளுடன்
கனவுகளை சுமந்துகொண்டு
தொடர்கிறேன் இலக்கில்லா பயணத்தை
போகும் வழிதனில்
சில அறிந்த முகங்களும்
அறியப்படாத முகங்களுமாய்
தொடர்கிறது உறவுகளற்ற பயணம்
சற்றே அயர்ச்சியில்
இளைப்பறுதல் நிகழ்கையில்-உதட்டோரம்
காரணமற்ற புன்னகையாய் நீயடி
முடிவுகளற்ற பயணம்
உருவமற்ற தடைகள்
ஏதுமற்ற வெளிகள்
என மிரட்சியாய் நிற்கையில்
கிச்சுகிச்சு செய்தபடி செல்லமாய்
விரட்டுகிறாய் பயணத்தை
முதுகில் சுமைகளற்ற சுமைகளாய்
அழகிய வேதாள பிசாசாய் நீயடி...














