எனக்கான
சின்னஞ்சிறு உலகம் இது
சின்னஞ்சிறு வானம் இது
சிறுபறவையாய்
சிறகுகள் விரித்து பறக்கிறேன்
பார்ப்பவர்கள்
கல்லெறிந்து காயப்படுத்தலாம்
தானியங்கள் வீசி பரவசப்படலாம்
எனக்கொன்றும் கவலையில்லை
பறக்கையில் விழுந்த எச்சத்தில்
சில விதைகள் விருட்சமாய்
பூமியற்ற இடத்தில் விழுந்தவை
காய்ந்து வெறுப்பேற்றும் கறைகளாய்
எனக்கொன்றும் கவலையில்லை
சிறகுகள் விரியும்
பலம்வரை பறந்திருப்பேன்
அவ்வளவே எனக்கான வாழ்க்கை...
19
-உங்களின் இந்த வார்த்தைகள் எனக்கானவை,
அடையாளங்கள்: கவிதைகள் என்பதாய், சமுகம்
நட்ட நடு வீதீயில்
படுக்கையறைகள் பார்வைக்கா ?
காதலர் தின
வாழ்த்து அட்டைகளுடன்
வெளிதனில் கட்டிபிடித்த முத்தங்களும்
கடற்கரை மதிய நேரத்து
சுடு மணலில் அணைப்புகளும்
சத்தமின்றி கற்பழிக்கிறது
காதலெனும் மெல்லிய உணர்வை...
5
-உங்களின் இந்த வார்த்தைகள் எனக்கானவை,
அடையாளங்கள்: கவிதைகள் என்பதாய், சமுகம், பார்வைகள்
இன்னும்
சில நிமிடங்கள் பொறுத்திருங்கள்
சுவர்களற்ற ஈழத்து வீட்டில்
எனது ஒருவயது மகன்
தாயின்றி பசித்த வையீறுடன்
காய்ந்த கண்ணீர் கறைகளுடன்
நெஞ்சோடு இறுக்கியபடி உறங்குகிறான் ..
வந்தவர்களுக்கு உரிமையா
என்று அவனும்
உரிமை உயிரென்று
நீங்களும் துப்பாக்கி ஏந்தட்டும்
யுத்த களத்தின் பரப்புகள்
எல்லைகளற்று , திசைகளற்று விரியட்டும்
இறுதியில்
நீண்ட யுத்தங்கள் முடியட்டும்
மனிதர்கள் யாருமின்றி
குண்டுகள் துளைத்த வெற்றி கொடிகளுடன்
மரணம் விட காயங்களுடன்
தாய் தேசம் பயணிக்கிறோம்
நேற்று வரை இருந்த
எனது தேசம்
எனது வீடு
எனது மனைவி
எனது மகன்,மகள்
எனது வாழ்க்கை யாதுமேன்றி
அகதி அடையாள அட்டையுடன்
அரசியல் நாய்கள்
வட்ட மேஜை மாநாடு
முடித்து முடிவெடுக்கும் வரை
உயிரோடு இருப்பாரா
பசியால் கதறும்
எம் தேசத்து குழைந்தைகள்
உறக்கமற்ற கண்களிலும்
அழகிய கனவு ஒன்றுண்டு
பள்ளி சென்ற
சின்ன சின்னஞ்சிறு குழந்தைகள்
எண்ணிக்கை குறையாமல்
வீடு வந்து சேருவார்
பின்னொரு நாளில்
கதைகள் பேசியபடி உறங்கிடுவோம்
பீரங்கி,துப்பாக்கி சத்தமற்ற
இரவுகளில் பசியின்றி நிம்மதியாய்
இன்னும்
சில நிமிடம் பொருத்திருங்கள்
அழுதபடி உறங்கிடும் மகன்
ஆழ்ந்த நித்திரை கொண்டதும்
பீரங்கி குண்டுகளை வீசலாம்
வலியின்றி
என் மகனாவது சாம்பலாகட்டும்
இறந்தும்
சிதைந்து போன தாயை தேடி
மரணத்தின் மயானத்தில் என்னோடு ....
மனநலம் அற்றவர்
அருகில் நாடி வருகையில்
தங்கிவிடுவாரோ எனும் பயத்தில்
தொலைந்ததவைகளாய்
ரசித்த சேஷ்டைகளும்
குழந்தை முகமும்
தாண்டி சென்ற மனிதர்கள்
மீதான கோபமும்
பாவமென இரக்கப்பட்ட நானும்...
7
-உங்களின் இந்த வார்த்தைகள் எனக்கானவை,
அடையாளங்கள்: உறவுகள், கவிதைகள் என்பதாய், சமுகம்
கடலாய் வாழ்க்கை
அலையாய் மனிதன்
ஒவ்வொரு முறையும்
கரைதாண்டி
செல்ல முயலும் அலைகள்
கரைதாண்டிய பின்பு
மண்ணில் சில காலமே
ஈரத்தடங்களாய்...
3
-உங்களின் இந்த வார்த்தைகள் எனக்கானவை,
அடையாளங்கள்: கவிதைகள் என்பதாய், சமுகம்
கவிதையொன்று
எழுத வேண்டும் இப்பொழுதே
இலக்கண சுமைகளின்
வரைமுறை தடங்கள் ஏதுமின்றி
புதுக்கவிதைகளென புணர்ந்து
பொய்களாய் பெயரிட்டு
எப்படியாவது கவிதை வேண்டும்
உரையாடல் வடிவங்களை
சற்றே நெடித்து,ஒடித்து
முடிந்தால் உரையாடலை கூட
கவிதையென பதித்தல் வேண்டும்
இயல்பான விஷயங்களையும்
எதிர்மறை பார்வை கொண்டு
பொய்யாய்,சகதியாய்
ஞானியாய்,ஞானப்பார்வையாய்
நிகழ்வுகள்,கனவுகளென வார்த்தைகளிட்டு
இப்பொழுதே கவிதையொன்று தேவை
எனக்கு தேவையென்பது
கவிதையெனும் போதை அவ்வளவே
என் செய்வாய் தமிழே
புதுக்கவிதைகளென ஆபரணமிட்டோம்
இப்பொழுதோ உரையாடல் சுமைகளாய்...
5
-உங்களின் இந்த வார்த்தைகள் எனக்கானவை,
அடையாளங்கள்: கவிதைகள் என்பதாய், சமுகம்
நடுத்தர வர்க்கத்தின் பிரதிபலிப்பே
எங்கிருந்து சாதி அழிப்பதென
குழம்பி யோசிக்கிறாயா
உன் நகரத்து வீட்டிற்கு
நலமறிய வரும் குடியானவன்
வாசற்படியோடே நின்றுதான்
நலமறிய வேண்டுமென விரும்புகிறாயே
அதையழித்து தொடங்கிடு
உன் வீட்டின்
பத்து வயது குழந்தைகூட
ஐம்பது வயது குடியானவனின்
பெயர் சொல்லி அழைக்கிறதே
அதையழித்து தொடங்கிடு
எவ்வித தயக்கமுமின்றி
செருப்பு கழட்டும் இடத்தில்
தனி பாத்திரம் கொடுத்து
உணவு பரிமாற முயலுகிறாயே
அதையழித்து தொடங்கிடு
சாதி எனும் காரணத்தோடு
பொருளாதாரத்தை மையமாக கொண்டு
சாதியை தொடரும் மானிடமே
தனி டீத்தண்ணி சிரட்டை
செருப்பின்றி நடத்தல்
மேலாடையின்றி இருத்தல் எனும்
வடிவங்களை மட்டுமே மாற்றி
சாதியை தொடருதலை விடு
சமத்துவ மானுடமே
உன்னிடமிருந்து தொடங்கிடு
மனிதனை மனிதனாக மட்டுமே
பார்த்திடும் கனவு தேசத்திற்காக
7
-உங்களின் இந்த வார்த்தைகள் எனக்கானவை,
அடையாளங்கள்: கவிதைகள் என்பதாய், சமுகம்
மானுடமே
எங்கே விற்றாய் மனிதத்தை
என்ன விலைக்கு வாங்கினாய்
தேவையில்லை எனில்-மனிதனை
மலம் தின்னும் புழுக்களாய்
நடத்திடும் காட்டுமிரண்டிதனத்தை
இன்னும் இன்னும் ஒளிகிறாய்
வாழ்வின் கடைசி நிமிடங்களின்
மரண பயத்தை விட
ஏழை மனிதரை கண்டால்
பரிதவித்தபடி
பிச்சை கேட்கும் வயதானவரிடம்
ஒற்றை நாணயம் மறுக்கிறாய்-ஆனால்
ருபாய் தாள்களை வீசுகிறாய்
ஆடம்பரத்தின் எச்சங்களுக்காக
ஒப்பாரி இட்டழும் பெண்ணிண்
ஆடை கலைந்தலையும்
வெட்கமின்றி விரசமாய் பார்க்கிறாய்
சோகமென்று முகமுடி அணிந்தபடி
மரணம் நடந்த வீட்டில்
பிணத்துக்கு அருகில் ஊர்வம்பு
காபி இல்லையெனும் மனக்குமுறலோடு
எதையும் அருவெருப்பதில்லை
காசு வருமெனில்-தள்ளுபடியில்
துணையின் அந்தரங்கங்களும் விற்பனைக்கு
வெளிச்சத்தை விட
இருளின் மறைவு பிடித்ததாலயே
இருட்டறையின் சுவர்களுக்குள் வாழ்க்கை
மானுடமே
இதய அறைகளை சுத்தமாக்கி
ஆணியடித்து பலகை மாட்டிடு
"மனிதன் இங்கே விற்பனைக்கல்ல" என .....
குறிப்பு:இக்கவிதை பல வருடங்களுக்கு முன்பாக எழுதப்பட்டது,கவிதைக்காக மட்டுமே இப்பொழுது பிரசுகரிக்கப்பட்டது .இப்பொழுது மனிதர்களை மிகவும் நேசிக்கிறேன்
6
-உங்களின் இந்த வார்த்தைகள் எனக்கானவை,
அடையாளங்கள்: கவிதைகள் என்பதாய், சமுகம்
3
-உங்களின் இந்த வார்த்தைகள் எனக்கானவை,
அடையாளங்கள்: கவிதைகள் என்பதாய், சமுகம்
தேவைகள் ஏதுமின்றி
மனதோடு மட்டும் பொய்யாய்
புலி வேடமிடுகிறாய்
பசித்திடும் பொழுதுகளில்
என்ன சாப்பிடுவாய்
மனித மாமிசத்தையா
சமைத்த சாதத்தையா ??
2
-உங்களின் இந்த வார்த்தைகள் எனக்கானவை,
அடையாளங்கள்: கவிதைகள் என்பதாய், சமுகம்
உங்கள் ஊர் நுரலகத்தின்
படபடக்கும் மின்விசிறி சத்ததில்
செருப்பின் தேய்வு சத்ததில்
முணுமுணுப்பு பேச்சுக்கு இடையில்
கடிகார சத்தின் இடையில்
எப்பொழுதாவது கேட்டதுண்டா
வேலை வாய்ப்பு பக்கத்தில்
வேலை தேடும் இளைஞனின்
உள்ள குமுறல் ஓசையை..!
3
-உங்களின் இந்த வார்த்தைகள் எனக்கானவை,
அடையாளங்கள்: கவிதைகள் என்பதாய், சமுகம்
இனி மேல்
தப்பு செய்யகூடாது
கால் ஆணி காயத்திற்கும்
எப்போதோ சிறுவயதில்
தெருநாயின் காலை ஒடித்தற்கும்
சம்பந்தம் உண்டோ என
அப்பாவியாய் நம்பும்
இந்த மனது உள்ள வரை...
3
-உங்களின் இந்த வார்த்தைகள் எனக்கானவை,
அடையாளங்கள்: கவிதைகள் என்பதாய், சமுகம்
எச்சில் கை விரட்டலில்
சிதறி பறந்தோடி- பின்
சோற்று பருக்கைகள் கண்டதும்
கூடி தின்னும் காக்கைகளாய்
மனித உறவுகள்..!
0
-உங்களின் இந்த வார்த்தைகள் எனக்கானவை,
அடையாளங்கள்: கவிதைகள் என்பதாய், சமுகம்


